STRONA W JĘZYKU POLSKIM

 

 

 

 

 

Kontakt:
Andrzej Romuald Pacholski
Tel komórkowy: +48 574 912 561
facebook.com/andrzejromuald.pacholski
IAAPA Sekcja Polska: iaapasekcjapolska@gmail.com

Szasz, Thomas S., The Myth od Mental Illness (Mit choroby psychicznej), 2nd Revised Edition, Harper&Row, 1974:

Podsumowanie

Główne argumenty przedstawione w tej książce i ich implikacje
można podsumować następująco:

  1. Ściśle rzecz biorąc, choroba może zaatakować tylko ciało; nie
    może zatem istnieć choroba psychiczna.
  2. Pojęcie „choroba psychiczna“ jest metaforą. Umysły mogą być
    „chore“ jedynie w sensie takim, jak żarty są „chore“, czy tez
    oszczędności są „chore“.
  3. Diagnozy psychiatryczne są stygmatyzującymi etykietami
    sformułowanymi tak, aby przypominały diagnozy medyczne i
    stosowanymi wobec osób, których zachowanie dokucza innym
    bądź obraża innych.
  4. Ci, którzy cierpią z powodu swojego własnego zachowania i
    skarżą sie na nie są zazwyczaj określani jako „neurotycy“; ci,
    których zachowanie sprawia kłopot innym i na których inni
    skarżą się, są zazwyczaj określani jako „psychotycy“.
  5. Choroba psychiczna nie jest czymś, co dana osoba ma, ale
    czymś, co ona robi, lub czym jest.
  6. Jeśli nie istnieją choroby psychiczne, nie może być
    hospitalizacji, leczenia ani lekarstw na nie. Oczywiście ludzie
    mogą zmieniać swoje zachowanie czy osobowość wskutek
    interwencji psychiatrycznej lub tez bez niej. Interwencja taka
    jest obecnie zwana „terapią“, a zmiana, jeśli następuje w
    kierunku apronowanym przez społeczeństwo, „wyzdrowieniem“.
  7. Wprowadzenie rozwiązań psychiatrycznych do egzekucji prawa
    karnego – na przykład obrona przez uznanie za niepoczytalnego i
    wyrok, orzeczenie niezdolności do uczestniczenia w
    postępowaniu karnym, i tak dalej, korumpują prawo i czynią
    ofiarą osobę, wobec której zostają otwarcie zastosowane.
  8. Zachowanie ludzi jest zawsze zgodne z regulami, strategiczne i
    celowe. Wzorce relacji interpersonalnych i społecznych można
    traktować i badać jak gdyby były one grami, a zachowanie
    graczy jak rządzone jawnymi lub milcząco przyjętymi regułami.
  9. W większości typów dobrowolnej psychoterapii terapeuta stara
    się naświetlić niejawne reguły gry, które rządzą zachowaniem
    klienta, a także pomóc klientowi w zrozumieniu celów i wartości
    gier życiowych, w które jego klient gra.
  10. Nie istnieje medyczne, moralne ani prawne uzasadnienie
    przymusowych interwencji psychiatrycznych. Są,to zbrodnie
    przeciwko ludzkości.

Na początek kilka artykułów prasowych z portalu gniezno.naszemiasto.pl na temat szpitala „Dziekanka“ w Gnieźnie:

Czy to naprawdę jest SZPITAL?
Moim zdaniem NIE.
Jeśli szpital jest instytucją, w której chorzy są leczeni jako pacjenci, aby pomóc im w odzyskaniu zdrowia, to czy można tak nazwać „szpital“, w którym dzieją się rzeczy opisane w tych artykułach?
Moim zdaniem NIE.
W Europie Zachodniej w szpitalach psychiatrycznych również dzieją się złe rzeczy, ale sytuacje takie jak te opisane w poniższych artykułach byłyby tam niemożliwe.
Moim zdaniem najgorsze jest to, że wszyscy wiedzą o tych sprawach od dawna, a w Polsce nadal NIC się z tym nie robi.
W Polsce jest wiele takich przypadków.